Vakmanschap vs Meesterschap: Bernard Palmier 7e dan

In het weekend van 8 en 9 september werd in de dojo van Aikido Centrum Leiden wederom de jaarlijkse Masterclass gegeven door Bernard Palmier Shihan, 7de dan Aikikai. Elk jaar komt deze bijzondere Aikidodocent naar ons land om een bijscholing te verzorgen voor de bestaande leraren van de Aikido Bond Nederland en voor mensen die overwegen de lerarenopleiding te gaan volgen.

Waarom een bijscholing? De opleiding van de AbN staat inmiddels al op een zeer hoog niveau en levert jaarlijkse een mooi aantal gediplomeerde leraren af.
De reden voor deze bijscholing moet dan ook niet gezocht worden in de basis die je als docent nodig hebt om een les te verzorgen, maar in de verdieping van het vak van Aikidodocent. Verdieping, het is een woord wat heel vaak gebruikt wordt en wat op zich een hele aangename associatie heeft, maar wat betekent dit nu eigenlijk voor het lesgeven in de krijgskunst Aikido?.

Wanneer je wat vaker op een zgn. multistijlenstage bent geweest, dan heb je kunnen zien dat vrijwel elke leraar wel in staat is om de technische basisuitleg te geven behorende bij de meeste technieken uit het curriculum, dus je kunt vaststellen dat er een goede mate van “vakmanschap” aanwezig is als resultaat van onze goed functionerende opleiding. Echter, vrijwel altijd blijft deze manier van lesgeven beperkt tot de benodigde choreografische handelingen t.w. handje zus en voetje zo…. Op zichzelf natuurlijk belangrijk om een min of meer werkbare basis te bewerkstelligen bij de Aikidoleerlingen, maar op den duur niet voldoende om te leiden tot een dieper begrip en inzicht in het Aikido als geheel. Tevens heeft deze benadering het gevaar in zich, dat mensen de vorm zoals deze wordt aangeboden gaan zien als “absoluut bestaand” met een min of meer vaste vorm en zal men dan ook geneigd zijn om deze vorm onder alle omstandigheden op die manier te kopiëren ongeacht de omstandigheden. Dit doen van de vorm om wille van de vorm zal ons echter op den duur geen antwoorden verschaffen ten aanzien van het inzien van de samenhang tussen de verschillende technieken, zoals deze deel uitmaken van het totaal systeem {met een geheel eigen interne logica}, wat het Aikido pleegt te zijn.

Het zien van deze samenhang is van doorslaggevend belang, omdat hetgeen we zoeken bij verdieping in deze samenhang besloten ligt. Namelijk de aanwezigheid van onderliggende principes. De aanwezigheid van deze principes zorgt er namelijk voor dat het Aikido gezien kan worden als een coherent systeem van elementen (technieken en overtuigingen) dat ons in staat stelt om te streven naar een gemeenschappelijk perspectief (artikel “The Riai, Bernard Palmier). Een perspectief wat we in de filosofische context van het Aikido op diverse manieren kunnen omschrijven (vredeskunst, weg van de harmonie etc.), maar waarin we onszelf als beoefenaar kunnen terugvinden.